Czy wiedzieliście, że zanim w Polsce zaczęto mówić o wampirach, straszono… strzygą? Wyobraźcie sobie istotę, która za dnia spoczywa w grobie, a nocą wraca, by wysysać krew bliskim… dla dawnych Słowian to nie był horror, a codzienna obawa. Październik to miesiąc, w którym światy żywych i umarłych zbliżają się do siebie – a słowiańskie strzygi wracają, by o sobie przypomnieć.

Lunula to zawieszka w kształcie półksiężyca, której historia sięga pradziejów. Znana była nie tylko Słowianom, lecz także ludom germańskim, rzymskim i wikińskim. Jednak to właśnie w słowiańskiej tradycji zyskała szczególne znaczenie jako amulet kobiecości, płodności i magii nocy.

Słowo „lunula” pochodzi od „łuny” – dawnego określenia Księżyca na ziemiach słowiańskich. Choć językoznawcy spierają się, czy jest to zapożyczenie z łaciny („luna”), nie zmienia to faktu, że symbol księżyca był głęboko osadzony w słowiańskiej duchowości.