Czy wiedzieliście, że zanim w Polsce zaczęto mówić o wampirach, straszono… strzygą? Wyobraźcie sobie istotę, która za dnia spoczywa w grobie, a nocą wraca, by wysysać krew bliskim… dla dawnych Słowian to nie był horror, a codzienna obawa. Październik to miesiąc, w którym światy żywych i umarłych zbliżają się do siebie – a słowiańskie strzygi wracają, by o sobie przypomnieć.
Kim była Strzyga w wierzeniach Słowian?
Czytaj całość
Lunula - amulet kobiecej mocy
Lunula to zawieszka w kształcie półksiężyca, której historia sięga pradziejów. Znana była nie tylko Słowianom, lecz także ludom germańskim, rzymskim i wikińskim. Jednak to właśnie w słowiańskiej tradycji zyskała szczególne znaczenie jako amulet kobiecości, płodności i magii nocy.
Słowo „lunula” pochodzi od „łuny” – dawnego określenia Księżyca na ziemiach słowiańskich. Choć językoznawcy spierają się, czy jest to zapożyczenie z łaciny („luna”), nie zmienia to faktu, że symbol księżyca był głęboko osadzony w słowiańskiej duchowości.
Leszy – Pan Lasu, Wilczy Pasterz, Dziad Borowy
Strażnik kniei, opiekun dzikich zwierząt, duch, który pamięta każdy złamany konar. Leszy to nie tylko demon – to władca dzikiej natury, który potrafi zgubić lub ocalić. W naszym najnowszym wpisie przywołujemy legendy o Leszym: zmiennokształtnym opiekunie puszczy, kapryśnym, lecz sprawiedliwym. Dowiedz się, kim był naprawdę, jak go czczono, czego się obawiano – i jak oddaliśmy mu hołd na kubku NOCTRA.
Południca – Diablica zbożowych pól i piekielnego słońca
Nie każdy demon rodzi się w mroku. Południca wychodzi w samo południe, gdy słońce pali najmocniej, a zboża milczą. Jest cieniem dnia, mściwym echem niespełnionych snów. W naszym wpisie odkrywamy legendy o tej słowiańskiej diablicy – od wirów powietrznych i usypiających pieśni, po zagadki, które decydowały o życiu. Zanurz się w opowieść o demonie, który uczył szacunku do rytmu natury – i zobacz, jak opowiedzieliśmy ją na kubku NOCTRA.
Zaloguj przez Facebooka
Zaloguj przez Google