Kubek Strzyga

STRZYGA

Nie każda śmierć kończy życie.

Nie z potrzeby mody, lecz z pamięci.
Ze snów prababek i pieśni, których już się nie śpiewa — choć ziemia nadal je zna.
Choć o słowiańskiej krwi mówiono nam mało, to ona wciąż krąży.
I nadszedł czas, by ją rozpoznać.

Niektóre dusze nie odchodzą.
Zostają, bo coś je trzyma. Zranienie. Krzywda. Brak słowa, które powinno paść, ale nie padło.
Strzyga to nie upiór z bajki. To echo drugiego serca. Tego, które biło ciszej — ale biło dalej, po śmierci.

Miała dwa rzędy zębów. Dwa serca. Dwie dusze.
Jedną, która chciała kochać. I drugą, która czekała w cieniu.
Była piękna — a może tylko tak się wydawało.
Bo ci, którzy patrzyli zbyt długo, zapominali, kim są.

Nie zawsze przychodziła z nienawiści.
Czasem tylko chciała wrócić. Po siebie. Po sprawiedliwość. Po krew, której jej zabrano.

Nie każda zmarła prosi o modlitwę.
Nie każda wraca, żeby być żegnana.
Strzyga przypomina, że są rany, które nie goją się po śmierci.

ZIEMIA JĄ POŁKNĘŁA, A NOC ZWRÓCIŁA — BY SĄCZYĆ KREW Z TYCH, CO PRZY ŻYCIU POZOSTALI.

• pojemność: 330 ml 
  • ceramika szkliwiona, zadruk pełny 360° — bez białych marginesów
  • drewniana rączka z ręcznym grawerem— prosto z natury
  • zalecane mycie ręczne 

Każdy ma coś, co nie zostało dokończone.
Strzyga to znak, że nawet po śmierci… można jeszcze szukać odpowiedzi.